μπορώ να σε φανταστώ
να λιγοστεύεις
κάθε που το φεγγάρι
μεγαλώνει τη σκιά σου στον τοίχο
αντιστρόφως ανάλογα
επιστρέφεις
στο παλιό σου σώμα
αλλάζεις δέρμα κι αφουγκράζεσαι
μην κλαις
απ΄την αρχή θα φτιάξουμε το παζλ
χωρίς αγγέλους να προσεύχονται
στον καθρέφτη της ντουλάπας
την κούκλα που καλόπιανε
τους εφιάλτες σου
μαζί θα συναρμολογήσουμε
κι αν την αγάπησες εκπρόθεσμα
είναι που ακίνδυνα σε κοιτούσε
δίχως μάτια ...
να λιγοστεύεις
κάθε που το φεγγάρι
μεγαλώνει τη σκιά σου στον τοίχο
αντιστρόφως ανάλογα
επιστρέφεις
στο παλιό σου σώμα
αλλάζεις δέρμα κι αφουγκράζεσαι
μην κλαις
απ΄την αρχή θα φτιάξουμε το παζλ
χωρίς αγγέλους να προσεύχονται
στον καθρέφτη της ντουλάπας
την κούκλα που καλόπιανε
τους εφιάλτες σου
μαζί θα συναρμολογήσουμε
κι αν την αγάπησες εκπρόθεσμα
είναι που ακίνδυνα σε κοιτούσε
δίχως μάτια ...
