οι παλιοί μας φίλοι

Οι φίλοι που περπάτησαν στο πλάι μας τις κυριακές 

Μ΄ένα φεγγάρι έντιμο στο στήθος
Σε ιστορίες φανταστικές ανελήφθησαν
Καπνίζοντας στα κλεφτά ένα τσιγάρο απρόοπτο
Αυτό των ηρώων που γνωρίζουν πέρα απ΄τα σύννεφα 

 Και κρύβονται σε χαρές αυτοτελείς

Μονάχα για να γράψουν με τα νύχια της πρώτης κραυγής 

Το ή(τ)τα της μέρας που έμεινε πίσω 

Να πασχίσει στην ιστορία που πτώχευσε
 Πλήρης  απ΄το αλάτι του πλησίον