Translate

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

ας κρατήσει ο καθένας τον ίσκιο του
κάποτε
θ' αναζητήσουμε μια έξοδο κινδύνου
για το φευγαλέο μας σώμα
εφτά φορές
θα μείνουν οι ουλές στο παράθυρο
κόκκινες σαν τα μάτια
ενός μικρού χελιδονιού
που επέστρεψε
οικειοθελώς στο σκοτάδι
κάτω από το φεγγάρι
μεγαλώνουν οι μέρες μας
ποιος αφελής πίστεψε στην αλήθεια
 
 
 

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018


Μιλάω σιγά όταν φοβάμαι.Κλείνομαι στην ψυχή μου κι ακούω τη βροχή που πέφτει απαλά…μυρίζω το χώμα το βρεγμένο… βουλιάζω και σηκώνομαι…όλα εκεί φαίνονται γνώριμα…τόσο γνώριμα που κάποιες φορές αισθάνομαι ξένη…η ίδια η οικειότητα των πραγμάτων με αδειάζει…με απομονώνει κάποιες φορές.
Αφομοιώνομαι στην ανυπαρξία της στιγμής χωρίς ν' αμφιβάλλω για τίποτα. Ένα επίμονο τέλος με συνεχίζει.Καθρεφτίζομαι στο τίποτα με την απέριττη ειλικρίνεια του ανθρώπου που δεν αποστήθισε καμιά γνώση.
Κυλάω στο τζάμι αμερόληπτη,βουλιμικά προδίδοντας το ελάχιστο παρόν που υπάρχει για μένα.


Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018



σήμερα φόρεσα το λευκό σου πουκάμισο
ανήλικη
έφτασα ως την πολυθρόνα
πού να 'ναι η έξοδος...
κοίτα
τα βήματα ξεράθηκαν στο πάτωμα
το παλιό ξυπνητήρι δίπλα στον κρόταφο
κάποτε θα ξυπνούσες νεκρός
μ' ένα κουρασμένο επιφώνημα
στα χείλη
εγώ θα διάβαζα ποιήματα της Σέξτον
καθισμένη στο χαλί
πίνοντας τον καφέ σου τον πικρό
"είμαι στα δυο κομμένη"
έλα να με νικήσεις
οκτώ και μισή
ένα σύντομο φως κινείται στον τοίχο
κεντρί από μέλισσα
μοιάζει
ξεκρέμασα το παράθυρο
για σένα το έκανα
κάποια τσιμπήματα είναι επικίνδυνα
πάνε δυο χρόνια
έπλυνα τη σκιά σου στον τοίχο
τα χέρια μόνο ήτανε καθαρά
τα έθαψα στη γλάστρα με την αλόη
έκλαψα γοερά και σε φίλησα
σε φίλησα
για πάντα.


Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

"Ζωή σαν τριαντάφυλλο"
απόσπασμα από διήγημα
Μην προσπαθείτε να ζωντανέψετε μια ωραία νεκρή.
Είναι ιεροσυλία να προσπαθείτε να ζωντανέψετε μια ωραία νεκρή…
Σήμερα κάνει παγωνιά. Τους τελευταίους μήνες κάθε μέρα κάνει παγωνιά. Μυρίζει αυτή η παγωνιά στη γωνία. Ούρα σκύλου, σπέρμα και μουχλιασμένα ψάρια, μυρίζει. Το βράδυ, κάποιες γερασμένες πόρνες πηδιούνται πάνω στους πάγκους.
Τις παίρνουν κάποιοι βρωμιάρηδες τύποι που δεν έχουν να πληρώσουν ούτε για μισή ώρα σ’ ένα ξενοδοχείο με χρησιμοποιημένα σεντόνια.
Πηδιούνται για ένα ποτήρι κρασί στο μπαρ του Μισέλ.
Οι αρουραίοι ανεβοκατεβαίνουν στον υπόνομο. Πηγαινοέρχονται ανάμεσα σε πνιχτές κραυγές και ξεδοντιασμένα χαμόγελα ικανοποίησης.
Κάθε μέρα στην ίδια γωνιά. Συνήθισε τη μυρωδιά της. Την ξεδιαντροπιά των μόνιμων ανθρώπων που περιφέρονται σ’ αυτή. Τραγουδάει γιατί αυτό μόνο ξέρει να κάνει. Έμαθε να ψυχολογεί τις κινήσεις των περαστικών. Όταν κάποιος κοντοστέκεται βάζει ακόμα περισσότερη ψυχή στη φωνή της, μέχρι να τον ακινητοποιήσει. Κι όταν τον βλέπει να γυρίζει προς το μέρος της και να την ακούει γοητευμένος,αισθάνεται ένα μικρό θρίαμβο.
Δεν τραγουδάει για τα χρήματα. Γι αυτόν το μικρό θρίαμβο τραγουδάει.







Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018


κίτρινα βλέφαρα
δεν υπάρχουν πια μέλισσες
απόψε
η πόλη
πωλείται σε τιμή ευκαιρίας
αυτό το κορίτσι
κατοικεί στον υπνόσακο
όταν βραδιάζει
κουρδίζει το μωρό που βρήκε στα σκουπίδια
κι εκείνο κλαίει
κι εκείνο κλαίει
εχθές
κάποιος κρυμμένος άνθρωπος
της έκλεψε
τα μαλλιά και τα μάτια
το πρωί
όταν ξύπνησε
ο κόσμος δεν ήταν εκεί.